real
time web analytics
ΓΙΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΚΑΛΕΣΤΕ :   ΑΘΗΝΑ  210 6962600, ΠΕΙΡΑΙΑΣ  210 4582200, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  2310 372600

Αγγειακές Παθήσεις: Προσέγγιση – Πρόληψη

Συγγραφέας : Κωνσταντίνος Ξηρομερίτης Βιοκλινική Αθηνών

Ο τομέας της Ιατρικής επιστήμης που εντρυφεί στις Αγγειακές Παθήσεις είναι η Αγγειοχειρουργική, μία ειδικότητα που γεννήθηκε πριν πολλά χρόνια, αλλά που στις μέρες μας έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα προσφέροντας την ανακούφιση στους αγγειοπαθείς ασθενείς, καθώς η φαρέτρα της έχει γεμίσει με πολλά όπλα κατά των αγγειακών νοσημάτων, που πρέπει ο σύγχρονος Αγγειοχειρουργός να τα χρησιμοποιεί με γνώση, υπευθυνότητα και σύνεση.

«Καλύτερα να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις» έλεγε ο πατέρας της Ιατρικής, ο Ιπποκράτης, πριν από χιλιάδες χρόνια κάτι που βρίσκει την πλήρη εφαρμογή του και στην περίπτωση των αγγειακών παθήσεων.

Με ποιό τρόπο μπορεί ο σύγχρονος άνθρωπος να προλάβει τις αγγειακές παθήσεις; Ποιός ο ρόλος της Αγγειοχειρουργικής και το καθήκον του Αγγειοχειρουργού στην επίτευξη αυτού του στόχου; Για να μπορέσουμε να απαντήσουμε με σαφήνεια και κατανόηση στα παραπάνω ερωτήματα, ας θυμηθούμε ότι :

Οι Αγγειακές παθήσεις είναι οι παθήσεις των αρτηριών, των φλεβών και των λεμφαγγείων. Οι πρώτες αποτελούν κύρια απειλή όχι μόνο για την ποιότητα της ζωής του ανθρώπου αλλά και γι’ αυτήν την ίδια, οι δεύτερες επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την καθημερινότητα και αποδοτικότητα του, κρύβοντας μερικές φορές επιπλοκές που πιθανώς να τον ταλαιπωρήσουν ενώ σε ακραίες περιπτώσεις να γίνουν και θανατηφόρες, ενώ οι τρίτες χαρακτηρίζονται από χρονιότητα.

Οι Αγγειακές παθήσεις μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά (οξείες) ή σταδιακά (χρόνιες). Οι οξείες αρτηριακές παθήσεις τις περισσότερες φορές απαιτούν χειρουργική θεραπεία. Οι χρόνιες αρτηριακές παθήσεις χρήζουν παρακολούθηση και θεραπεία ανάλογα με την περίπτωση. Οι οξείες φλεβικές παθήσεις χρήζουν αξιολόγηση και υποστήριξη. Οι χρόνιες φλεβικές παθήσεις αντιμετωπίζονται ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος που δημιουργούν και τον κίνδυνο που διατρέχει τον ασθενή.

Το πρώτο που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι οι αγγειακές παθήσεις μπορεί να δώσουν συμπτώματα που πρέπει να αξιολογήσουμε : πόνος στα πόδια (γάμπα, μηρός) στο περπάτημα που αναγκάζει σε προσωρινή διακοπή της βάδισης, παροδικό θάμβος στην όραση διάρκειας λίγων δευτερολέπτων, παροδική αδυναμία σε χέρι ή πόδι διάρκειας λίγων δευτερολέπτων έως μερικές ώρες, ψηλαφητό μόρφωμα στην κοιλιά που σφύζει, σεξουαλική δυσλειτουργία σε σχετικά μικρή ηλικία(<65 ετών), ξαφνικό πρήξιμο και πόνος στο ένα πόδι ή χέρι, πρησμένα και κουρασμένα πόδια την ημέρα που υποχωρούν την νύχτα, κ.ά.

Το δεύτερο που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι μερικές καταστάσεις προδιαθέτουν σε ανάπτυξη αγγειακών παθήσεων, όπως : σαγχαρώδης διαβήτης, υπερχοληστεριναιμία, υπερλιπιδαιμία, αρτηριακή υπέρταση, αρρυθμίες, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια κ.ά. για τις αρτηριακές παθήσεις, λήψη ορμονών, χρήση αντισυλληπτικών, κλινοστατισμός κ.ά. για τις φλεβικές παθήσεις. Ο ρόλος της κληρονομικότητας και στις δύο κατηγορίες είναι αξιολογήσιμος.

Το τρίτο και πιο σημαντικό για την πρόληψη των αγγειακών παθήσεων που μπορεί ο καθένας να λάβει τα μέτρα του είναι η γνώση των επιβλαβών καθημερινών συνηθειών του σύγχρονου ανθρώπου : το κάπνισμα είναι ο καλύτερος φίλος των αρτηριακών παθήσεων, η καθιστική ζωή, το καθημερινό άγχος, η αγυμνασία, η αδιαφορία για την σωματική και ψυχική υγεία, η ανεξέλεγκτη διατροφή, η παρατεταμένη ορθοστασία κ.ά.

Έτσι λοιπόν γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι ο ρόλος του κάθε ανθρώπου στην πρόληψη των αγγειακών παθήσεων είναι πολύ σημαντικός, με την αξιολόγηση συμπτωμάτων, την αποφυγή καθημερινών επιζήμιων συνηθειών και την αλλαγή κάποιων άλλων.

Η ύποπτη συμπτωματολογία και η συμβουλή του οικογενειακού ιατρού πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν, καθώς η εκτίμηση από ειδικό Αγγειοχειρουργό δεν αποτελεί κάτι το επώδυνο ή δυσάρεστο. Η παρουσία κάποιων   προδιαθεσικών παραγόντων και καταστάσεων, όπως αναφέραμε παραπάνω, πρέπει να δημιουργεί δύο υποχρεώσεις : αφενός την σωστή ρύθμιση και έλεγχο αυτών σε συνεργασία με τον θεράποντα-οικογενειακό ιατρό και αφετέρου την αξιολόγηση και διερεύνηση από τον Αγγειοχειρουργό πιθανών ασυμπτωματικών αγγειακών νόσων που μπορεί να προκληθούν, όπως η στένωση της καρωτίδας, το ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής, η χρόνια απόφραξη των περιφερικών αρτηριών, οι κιρσοί των κάτω άκρων κ.ά.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην καθημερινή ζωή και στις επιβλαβείς συνήθειες που απρόσκοπτα δεν τις υπολογίζουμε : το κάπνισμα είναι κάτι περισσότερο από σίγουρο ότι θα δημιουργήσει αγγειακά προβλήματα όπως, έμφραγμα μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο, απόφραξη των αρτηριών των κάτω άκρων κ.ά. Το γεγονός όμως ότι σε μικρή ηλικία δεν εμφανίζονται οι επιπλοκές από το τσιγάρο επαναπαύει τους καπνιστές, ενώ αργότερα θα βρεθούν σίγουρα αντιμέτωποι με αυτές. Η διακοπή του καπνίσματος δεν μειώνει μόνο δραστικά τις αγγειακές νόσους, αλλά δρα και θεραπευτικά ελαττώνοντας τον πόνο και την έκταση των βλαβών, αυξάνοντας την επιβίωση. Η καθημερινή άσκηση δεν αποτελεί κάτι το σύνθετο αλλά απλά το περπάτημα στις καθημερινές μετακινήσεις πρέπει να αντικαταστήσει το μηχανάκι, το λεωφορείο ή το αυτοκίνητο. Η διασκέδαση τα τελευταία χρόνια έχει συνδεθεί αποκλειστικά με το φαγητό και το ποτό. Αν δε είναι εύκολο να αλλάξει αυτό, τότε πρέπει να υπάρχει αυτοπειθαρχία και αυτοπεριορισμός, έτσι ώστε η διασκέδαση να είναι πρώτα της ψυχής και μετά του σώματος. Η καθημερινή σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με την οικογένεια, την δουλειά και τον κοινωνικό περίγυρο του δημιουργεί άγχος και stress, που σαφώς δρουν επιβαρυντικά όχι μόνο στο αγγειακό σύστημα αλλά στο σύνολο του οργανισμού του. Το πως ο καθένας υπερβαίνει αυτό το πρόβλημα είναι η σχέση του με τον ίδιο του τον εαυτό, δηλαδή πόσο εκτιμά την προσωπικότητά του.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να επισημάνω  ότι ο Αγγειοχειρουργός, όπως και κάθε γιατρός, έχει ρόλο πρώτα συμβουλευτικό και στη συνέχεια παρεμβατικό ενώ πρέπει να είναι ταγμένος στον όρκο του Ιπποκράτη. Έτσι μπορεί και πρέπει να αξιολογεί τα συμπτώματα, να εξηγεί στον συνάνθρωπό του την φύση του προβλήματός του χωρίς να τον τρομάζει και πρώτιστα να τον ενημερώνει επαρκώς για το είδος της θεραπείας, τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και τις πιθανές επιπλοκές. Η  εμπιστοσύνη του ασθενούς προς τον γιατρό και ο σεβασμός του ιατρού προς τον ασθενή, αποτελούν την αρτιότερη μορφή συνεργασίας.

2017-05-18T15:50:42+00:00